Pełny katalog zasobów INITIUM. Wyszukaj temat lub wybierz rodzaj materiału.
Znaleziono materiałów: 33
Granica bywa wyobrażana jako mur: „nie odzywaj się do mnie”, „nie będę już niczego wyjaśniać”, „skoro tego nie rozumiesz, kończymy”. Czasem ograniczenie albo zakończenie kontaktu jest potrzebne. W wielu zwykłych relacjach granica może jednak pełnić inną funkcję: określa warunki, w których jesteś gotów uczestniczyć.
CzytajSamotna refleksja pokazuje nasze wyobrażenia o sobie. Relacja sprawdza je w kontakcie z cudzym pragnieniem, granicą i odmiennością.
CzytajDwa działania mogą wyglądać identycznie, a jednak prowadzić w różne strony. Różnicę tworzy intencja — wewnętrzne „dla czego”, z którym wchodzimy w wybór, relację albo dar.
CzytajBycie bez innych może oznaczać bolesne odłączenie, ale może też stać się świadomie wybraną przestrzenią osobności. Zewnętrzna sytuacja wygląda podobnie; różni je jakość relacji ze sobą i ze światem.
CzytajNiektóre konflikty zmieniają uczestników, lecz zachowują podobny przebieg. W jednej pracy czujesz się pomijany, w następnej znów masz wrażenie, że nikt nie bierze twojego zdania pod uwagę. W kolejnych relacjach długo ustępujesz, a potem wybuchasz. Z różnymi osobami rozmowa zaczyna się od konkretnej sprawy, lecz kończy oskarżeniem, obroną albo ciszą
CzytajTakie zdania zwykle pojawiają się wtedy, gdy sprawa jest ważna. Człowiek chce być zauważony, uwzględniony, potraktowany poważnie albo odciążony. Im silniejsze napięcie, tym łatwiej jednak przedstawić potrzebę w formie oskarżenia.
CzytajIntencja pomaga zrozumieć działanie, ale nie unieważnia jego skutku ani odpowiedzialności za korektę. „Nie chciałem cię zranić” może być prawdziwym zdaniem. Może też zamknąć rozmowę, zanim człowiek usłyszy, co rzeczywiście zrobił.
CzytajUporczywa reakcja często chroni nie przed samą sytuacją, lecz przed znaczeniem, jakie jej nadajemy. Nie każda silna reakcja świadczy o realnym zagrożeniu. Czasem broni granicy, a czasem obrazu siebie, przewagi, prawa do bycia niezależnym albo przekonania, że nie wolno okazać słabości.
CzytajEgo nie musi być obelgą ani nazwą jednej cechy. Może opisywać kierunek, w którym człowiek używa swoich pragnień. Słowo „ego” bywa używane tak szeroko, że przestaje cokolwiek wyjaśniać.
CzytajW samotności można utrzymać niemal każdy obraz siebie. Odrębne pragnienie drugiego człowieka ujawnia rzeczywisty kierunek.
CzytajNie rozstrzyga to, czy coś dajemy albo przyjmujemy. Kluczowe jest, komu i czemu ostatecznie służy działanie.
CzytajPo trudnej rozmowie człowiek może szczerze żałować swoich słów. Przeprasza, wyjaśnia, obiecuje większą uważność i przez pewien czas rzeczywiście zachowuje się inaczej. Później pojawia się podobna sytuacja — i wraca ten sam ton, to samo wycofanie, ten sam atak albo ta sama próba przejęcia kontroli.
Czytaj„Zareaguję inaczej, kiedy on przestanie mnie prowokować”. „Będę spokojniejsza, jeśli ona zacznie mnie słuchać”. „Mogę pracować nad sobą, ale najpierw druga strona musi przyznać, że też ma problem”.
CzytajCzłowiek, który dawniej reagował gwałtownie, zaczyna mówić ciszej. Nie przerywa rozmówcy, unika ostrych słów i potrafi powstrzymać pierwszą reakcję. Z zewnątrz wygląda to jak wyraźna zmiana.
CzytajJedna osoba zaczyna się zmieniać. Przestaje przejmować całą odpowiedzialność, mówi wprost o potrzebach, nie odpowiada na prowokację albo nie podejmuje już roli stałego ratownika. Można oczekiwać, że relacja szybko stanie się spokojniejsza.
CzytajŚwiadomość własnego udziału jest jednym z najważniejszych warunków przemiany. Bez niej człowiek widzi przyczynę każdego problemu wyłącznie w innych ludziach i w okolicznościach. Może wtedy zmieniać relacje, miejsca i deklaracje, a mimo to odtwarzać ten sam skutek.
CzytajNie każdy schemat przynosi wyłącznie cierpienie. Niektóre reakcje są społecznie nagradzane. Nadmierna kontrola może wyglądać jak odpowiedzialność. Rezygnacja z własnych potrzeb — jak dobroć. Nieustanna aktywność — jak ambicja. Ukrywanie emocji — jak siła. Umiejętność podporządkowania innych — jak naturalne przywództwo.
CzytajRelacja nie jest jedynie tłem dla tego, co przeżywasz. W kontakcie szybciej widać to, czego nie zauważasz w samotności: oczekiwania, dawny podział ról, potrzebę obrony albo wycofanie. Celem nie jest kontrolowanie drugiej osoby, lecz rozpoznanie własnego udziału w powtarzającym się układzie.
CzytajWybierz temat, o którym można rozmawiać bez zagrożenia bezpieczeństwa. Nie zaczynaj od oceny całej relacji. Otwarta instrukcja pracy i pytania do powrotu po próbie; pełne wydanie odrębne.
Otwórz warsztatDawanie może wypływać z troski, wolności i odpowiedzialności. Może też służyć zdobywaniu uznania, unikaniu konfliktu albo zabezpieczaniu własnego miejsca w relacji. Ten sam czyn zmienia znaczenie wraz z intencją.
CzytajMożna mieć dobre zamiary i jednocześnie zranić, naciskać, unikać odpowiedzialności albo utrwalać stary schemat. Można też wykonać pozornie właściwy ruch, ale użyć go po to, by odzyskać kontrolę, potwierdzenie lub przewagę.
CzytajPraktyczny przewodnik, który pomaga przejść od napięcia i oskarżenia do faktu, potrzeby, granicy oraz możliwego następnego kroku w relacji.
Czytaj bezpłatne wprowadzenie i praktykęRelacja nie jest tylko miejscem, w którym ktoś coś nam robi. Jest także przestrzenią, w której ujawniają się nasze potrzeby, granice, interpretacje i sposoby proszenia o bliskość.
Czytaj
Książka o tym, jak korzystać z rosnącej mocy sztucznej inteligencji bez oddawania jej własnego pytania, kryterium decyzji i odpowiedzialności za skutek.
Poznaj wydanie i bezpłatny fragmentIstniejąca bezpłatna karta PDF do samodzielnej pracy.
Pobierz (PDF — nowa karta)Bezpłatny fragment lub materiał towarzyszący. Dostępne pełne wydania znajdziesz w Księgarni INITIUM.
Pobierz (PDF — nowa karta)
Poznaj zakres planowanego podręcznika tego poziomu i wybierz powiązane materiały do pracy.
Poznaj zakres planowanego podręcznika
Poznaj zakres planowanego podręcznika tego poziomu i wybierz powiązane materiały do pracy.
Poznaj zakres planowanego podręcznikaOtwarta praktyka: Ciało, ból i przestrzeń działania. Instrukcja własnego zapisu i powrotu do obserwacji. Pełny zeszyt jest częścią zestawu „Warunki startowe” w Księgarni INITIUM.
Otwórz warsztatOtwarta praktyka: Głos, komunikacja i bycie rozumianym. Instrukcja własnego zapisu i powrotu do obserwacji. Pełny zeszyt jest częścią zestawu „Warunki startowe” w Księgarni INITIUM.
Otwórz warsztatOtwarta praktyka: Bliscy: troska, granice i współpraca. Instrukcja własnego zapisu i powrotu do obserwacji. Pełny zeszyt jest częścią zestawu „Warunki startowe” w Księgarni INITIUM.
Otwórz warsztatOtwarta praktyka: Relacje, praca i warunki uczestnictwa. Instrukcja własnego zapisu i powrotu do obserwacji. Pełny zeszyt jest częścią zestawu „Warunki startowe” w Księgarni INITIUM.
Otwórz warsztatNie każdy pamięta życie sprzed ograniczenia. Własne doświadczenie od początku może różnić się od tego, co otoczenie uznaje za oczywiste. Dlatego nie opisujemy wszystkich przez historię utraty ani przez porównanie z cudzą sprawnością. Zapowiadane materiały dotyczą własnego sposobu poznawania świata, dostępu do komunikacji i prawa do samodzielnego opisu siebie.
Czytaj