Zmiana staje się praktyką
Wgląd może pojawić się w jednej chwili, lecz nowe życie buduje się poprzez powrót. Kierunek staje się realny dopiero wtedy, gdy otrzymuje prostą formę działania możliwą do powtarzania także w zwyczajnym dniu.
Od olśnienia do rytmu
Intensywność początku bywa mylona z trwałością. Tymczasem praktyka nie musi codziennie wywoływać silnego przeżycia. Jej zadaniem jest podtrzymywanie relacji z wybranym kierunkiem i umożliwianie korekty na podstawie rzeczywistego doświadczenia.
Cztery cechy praktyki
Praktyka: siedem powrotów
Wybierz działanie trwające nie dłużej niż dziesięć minut i wykonuj je przez siedem dni. Po każdym razie zapisz jedno zdanie: „Dziś zauważyłem…”. Jeśli opuścisz dzień, nie nadrabiaj — po prostu wróć następnego.
Regularność nie oznacza bezbłędnej ciągłości. Jej najważniejszą częścią jest zdolność powrotu.